من يک فرهنگي هستم. شما را به خدا به دادمان برسيد. ما فرهنگيان استان گيلان چند سالي است که مطالبات خودمان را نگرفته ايم، اما مسوولان دائم اعلام مي کنند که مطالبات را پرداخت مي کنيم يا پرداخت کرده ايم.

شهروندي از گيلان

وزير محترم آموزش و پرورش چگونه از راه نرسيده با اين همه قاطعيت از مچ گيري سخن مي گويد؟ محض اطلاع تان اعلام مي کنيم که مرخصي مناطق محروم در سال هاي 84 و 85، يارانه مسکن از سال 83 و اضافه تدريس فروردين معلمان در استان همدان پرداخت نشده است، به اضافه اينکه در سال جديد نيز هيچ گونه افزايشي در احکام آنها منظور نشده است. آيا اين مطالبات معوقه معلمان نيست؟

يک فرهنگي از استان همدان

مي خواستم بگويم که دو ماه از سال 87 مي گذرد با اين تورم و گراني واقعاً به چه کنم چه کنم افتاده ايم، به خصوص اينکه مستاجر هم باشيم. چرا مسوولان هنوز تصميمي براي افزايش حقوق کارمندان دولت نگرفته اند و هيچ گونه ابلاغيه يي به وزارتخانه ها صادر نشده است؟ مگر در ميان مردم نيستند؟

يک فرهنگي از تهران

اعتماد؛ دولت بايد مديريت کند که ميان درآمد اقشار کارمند و کارگر و نرخ تورم توازني برقرار شود تا فشار مضاعف اقتصادي متوجه دارندگان درآمد ثابت نشود.

مي خواستم از ديوان عدالت اداري واقعاً تشکر کنم و از آن کارمندان و کساني که آنقدر روشن هستند و زود طرح شکواييه را مي نويسند و رسيدگي مي کنند، چند روز پيش وقتي تيتر روزنامه تان حقوق کارمندان بايد در مقايسه با تورم باشد و ابطال افزايش معکوس حقوق زده شد، ديدم چيز بسيار خوبي است چون هر کس سواد و مدرکش بالاتر بود حقوقش پايين تر مي آمد و انگيزه براي تحصيل و مدرک گرفتن در آدم ها واقعاً از بين مي رفت. خوب است که ديوان پاي اين راي خود بايستد.

شهروندي از تهران

نمايندگان مجلس بايد پرسيد با رد طرح دوفوريتي پرداخت مطالبات معلمان واقعاً قشري را سراغ دارند که بيشتر از معلمان به مطالبات خود نياز داشته باشند.

يک هموطن

وزير آموزش و پرورش مي خواهد براي پاداش خدمت فرهنگيان به جاي وجه نقد، سهام عدالت پرداخت کند. مطلبي بود که در نشريه ويژه فرهنگيان به چاپ رسيده بود. مي خواستم از ايشان سوال کنم؛ يک، چرا وزارتخانه هاي ديگر براي پاداش پايان خدمت کارکنان خود از سهام عدالت استفاده نمي کنند و به کارکنان خود وجه نقد پرداخت مي کنند؟ دوم، آقاي وزير يک کاغذ به نام سهام عدالت به نظر شما مي تواند براي ما مفيد باشد؟ آيا اين سهام عدالت براي ما نان مي شود يا آب؟ آقاي وزير آموزش و پرورش لطف کنيد کارمندان خود را درک کنيد.

بهبهاني از تهران

الان مي گويند که همه گراني ها و نرخ تورم جهاني است، اگر همه چيز جهاني است پس بايد حقوق ها هم جهاني باشد. الان حقوق يک معلم به طور متوسط در دنيا بين سه هزار الي پنج هزار دلار است که ما اين را ديگر با جهان مقايسه نمي کنيم.

شهروندي از ملاير

در رابطه با گران شدن بستني پيامي را چاپ مي کنيد ولي در مورد معيشت فرهنگيان هيچ پيامي را چاپ نمي کنيد... الان 7 سال است که به ايشان بن کالاهاي اساسي مي دهند به مبلغ 20 هزار تومان و متاسفانه الان هم که تورم بيداد مي کند همان 20 هزار تومان را مي دهند. لطفاً اين مسائل را منعکس کنيد.

يک فرهنگي از کرمانشاه

اعتماد؛ شايد روزي نباشد که ما از فرهنگيان محترم پيامي را چاپ نکرده باشيم. حالا اين خواننده چنين نظري دارند، عجيب است.جالب است بگوييم که تنها يک پيام درباره گران شدن بستني چاپ کرده ايم و هر چيز به جاي خويش نيکوست.

بازنشسته آموزش و پرورش در سال 86 هستم، خواستم به مسوولان وزارت آموزش و پرورش و دولتمردان بگويم، اگرچه تعداد ما فرهنگيان زياد است، اما زيادي نيستيم و با کمي توجه و مطالعه در گذشته مي توانند پي ببرند که سال هاي خدمت ما سال هاي جنگ و سال هاي پرفراز و نشيبي بوده است. در بدترين شرايط کاري و مالي ضمن کمک به دولت هرگز اعتراض نکرديم. خالصانه و صادقانه در راه ساختن ايران و پيشرفت علم و دانش قدم و قلم زديم. پيوسته حامي و پشتيبان جمهوري اسلامي بوديم اما شگفتا که بعضي از مسوولان اعتقاد دارند آموزش و پرورش کارگاه توليدي نبوده و براي دولت درآمدي نداشته است. آيا اين مردان جز در مدارس و دانشگاه ها به اين درجات رسيده اند؟ آيا اين همه تحصيلکرده و دکتر و مهندس، نويسنده، شاعر و هنرمند، مديران عالي رتبه و... کار فرهنگيان نبوده است؟ بگذريم، ناگفته ها بسيار است، الان که توان مان اندک و سال هاي خدمت مان به پايان رسيده است، زمان دادن پاداش و سنوات ما، دولت اظهار نداشتن بودجه مي کند. ما سهام دولتي را نيز که گاهي وعده آن را به ما مي دهند نمي خواهيم. ضمن اينکه سنوات ما نسبت به ادارات ديگر مبلغ کمتري است و با توجه به تورم از مهر 86 تاکنون به من پرداخت نشده است. البته در صورت عدم پرداخت هرچه بگذرد همان مبلغ اندک هم ارزش خود را از دست مي دهد و اين گفته پيامبر(ص) که مزد کارگر را پيش از آنکه عرقش خشک شود بپردازيد را هم بهتر است مسوولان در کتاب هاي فارسي ابتدايي مطالعه کنند. با آرزوي سربلندي ايران و ايراني و توفيق همه خدمتگزاران نظام مقدس جمهوري اسلامي.

سلامتي از مازندران

يکي از فرهنگيان منطقه 10 تهران هستم، متاسفانه بعد از گذشت 7 ماه نوبت دوم مديران را واريز نکرده اند، پس چگونه آقايان و نمايندگان مجلس ابراز مي کنند که اين کار باعث ايجاد توقع در فرهنگيان مي شود، حدود 7 ماه و 5/1 ميليون، زمان و پول کمي براي يک فرهنگي نيست پس چطور اين باعث بالا رفتن توقع فرهنگيان مي شود؟ آيا خودشان تا به حال يک ماه حقوق شان عقب افتاده؟ آيا تا به حال از حقوق شان کسر کرده اند؟ آيا شده که تا به حال حقوق شان را نداده باشند؟

شهروندي از تهران

روغن نباتي که در کشور توليد و عرضه مي شود، به چه دليل گران شده است؟ در حال حاضر بسياري از خانواده ها به دليل مشکلات اقتصادي نه به مهماني مي روند و نه مهمان دعوت مي کنند و در نتيجه صله ارحام رفته رفته به فراموشي سپرده مي شود. بيشتر مردم از گراني به ستوه آمده اند، اما هيچ کس نيست به داد آنان برسد. بالاخره چه زماني اقشار کم درآمد جامعه طعم خوش زندگي را خواهند چشيد؟،

سيدعلي مهدوي

من دبير بازنشسته آموزش و پرورش هستم، با 236 هزار تومان حقوق. مي خواستم بپرسم چرا تا به حال نظام هماهنگ اجرا نشده است؟ ما واقعاً ديگر خسته شده ايم همه چيز گران و گران تر مي شود. آيا بهتر نيست دولت به فکر کمک به فرهنگيان و بازنشستگان هم باشد؟

شهروندي از تهران

روز يکشنبه 15 ارديبهشت به راديو مجلس گوش مي دادم، زيرا بعد از 30 سال خدمت در آموزش وپرورش به اصطلاح به افتخار بازنشستگي نايل شدم و انتظار داشتم در اين روز نمايندگان مجلس به طرح پرداخت معوقه هاي فرهنگيان راي مثبت دهند اما متاسفانه اين طرح رد شد و معلوم نيست مسوولان که اين همه کارها را بدون مشورت و حتي دور زدن همه چيز و همه کس به انجام مي رسانند چرا وقتي به فرهنگيان، رسيد توپ را به زمين مجلس انداختند و سبب شد آقاي توکلي رئيس پژوهش هاي مجلس در خلال مخالفت با طرح اعلام کند در صورت تصويب و پرداخت معوقه هاي فرهنگيان توقع فرهنگيان بالا مي رود. بسيار تعجب انگيز است، وقتي چنين کساني به ويژه فرهنگيان راي مي دهند و رئيس جمهور و نماينده مجلس انتخاب مي کنند و وقتي به هدف رسيدند و خرشان از پل گذشت بايد چنين انتظاراتي را هم از آنها داشت، جالب است ملت بزرگوار ايران اسلامي بدانند که در ساير ادارات مثلاً در فرمانداري شهرمان همزمان با ما تعدادي بازنشسته شدند، در مدت دو ماه بعد از بازنشستگي تمامي مطالبات آنها پرداخت شد اما معلوم نيست چرا به قول آقاي علم الهدي امام جمعه شهر مقدس مشهد وقتي به دکتر و مهندس مي رسند، پول موجود است اما به فرهنگيان زحمتکش و محروم که مي رسند، پول تمام مي شود، آيا حضرات در آموزش و پرورش به اثرات سوء اين عمل بر نحوه کار و دلگرمي فرهنگيان آگاهي دارند؟ سال هاست که مطالبات فرهنگيان در موارد متعدد پرداخت نشده است و متاسفانه فقط حرف است و حرف است و حرف... آيا بس نيست حرف زدن، آيا آقايان به آمار واقعي افت آموزشي در مدارس آگاهي دارند؟ نبايد به آمار و ارقام توجه کرد و دلخوش بود، بايد به واقعيت هاي موجود در کلاس ها و مدارس توجه کرد. آمار با واقعيت بسيار متفاوت است.

محمدجواد عباسي از بهشهر

آقاي وزير آموزش وپرورش که مرتباً مي فرمايند وزارتخانه دچار کمبود بودجه است، بنابراين مسوولان محترم که براي سيب و پرتقال و انگور وارداتي مرتباً از صندوق ذخيره برداشت مي کنند چرا براي اجراي نظام هماهنگ پرداخت و همچنين پرداخت پاداش پايان خدمتي ها از اين صندوق برداشت نمي کنند که بسيار روا تر و جايزتر است.

شيخ الاسلامي از تهران

من به عنوان يک دانش آموز مي خواهم بدانم که به نظر شما چرا دانش آموزان ايراني اينقدر از درس خواندن بدشان مي آيد؟ چرا اگر بعد از دو ماه يک درس از دانش آموز سوال شود، نمي تواند جواب دقيق بدهد؟ چرا معلمان بايد جوري باشند که حتي نتوانند مسائل کتاب و سوالات بچه ها را جواب دهند؟ پس چرا مشکلات روحي و رواني در بين جوان هاي ما بالا رفته است؟

شهروندي از تهران

خواهر همسر من بازنشسته آموزش وپرورش با حقوق حول و حوش 220 هزار تومان است. يک سال پيش شوهر او که بازنشسته شهرداري بود، پس از مريضي وحشتناک سرطان از دار دنيا با حقوقي حول و حوش 200 هزار تومان رفت. امسال اين حقوق بازنشستگي همسر او را قطع کرده اند. او يک دختر دم بخت و يک دختر دانشجو دارد. مي خواستم از مسوولاني که مدعي عدالت خواهي هستند بپرسم کسي هست که ايشان را ياري کند؟

عليرضا پريرخ

گروه اقتصادي؛ ديوان عدالت اداري روز گذشته با صدور حکمي بخشنامه دولت درخصوص افزايش پلکاني معکوس حقوق کارکنان دولت را ابطال کرد. دولت در سال گذشته بخشنامه يي را ابلاغ کرد که بر اساس آن افزايش حقوق کارمندان به صورت ضريبي از تورم و به روش پلکاني معکوس انجام مي شد. بنابر اظهارنظرات دولتمردان اين اقدام به منظور رعايت عادلانه حقوق کارکنان دولت بود، اظهارنظري که از سوي کارشناسان دولت و کارمندان دولتي قابل قبول نبود. در همين راستا و بر مبناي شکايتي که به ديوان عدالت اداري شد، اين ديوان بخشنامه افزايش پلکاني معکوس حقوق کارکنان دولت را باطل اعلام کرد. اکنون دولت بايد هم مابه التفاوت حقوق کارکنان پارسال را پرداخت کند و هم آنکه براي پرداخت امسال بر مبناي نرخ تورم امسال علي الحسابي را در خزانه تامين کند. در متن حکم ديوان عدالت اداري آمده است؛

1- ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مصوب 1383 دولت را موظف کرده است حقوق کليه کارکنان اعم از شاغل و بازنشسته را طي برنامه چهارم و در ابتداي هر سال براي تمامي رشته هاي شغلي، متناسب با نرخ تورم افزايش دهد.

2- طبق بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 کل کشور دولت موظف است در سال 1386 در اجراي ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران نسبت به افزايش ضريب حقوق کارکنان و بازنشستگان با استفاده از منابع موجود در رديف هاي پيش بيني شده براي هر دستگاه اقدام کند. وليکن متاسفانه براساس تصويب نامه شماره 11008/ت 37150 هـ مورخ 28/1/1386 ضريب جدول حقوق کارکنان و بازنشستگان 5درصد افزايش يافته است و اين در حالي است که نرخ تورم اعلام شده توسط مراجع ذي صلاح بيش از ضريب فوق الذکر است. با عنايت به شرح فوق تصويب نامه مورد شکايت خصوصاً بندهاي يک، 2 و 6 آن مغاير با ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه و بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 است و ابطال مصوبه مذکور را دارد. مديرکل دولت در پاسخ به شکايت مذکور ادعا کرده بود؛ مطابق ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه، تکليف دولت افزايش حقوق کارکنان و بازنشستگان «متناسب» با نرخ تورم است، افزايش متناسب با نرخ تورم متفاوت از افزايش معادل نرخ تورم است و وجود احکام و موازين قانوني ديگر در اين زمينه از جمله موارد زير رعايت قانون در تصويب بندهاي يک و 2 مصوبه يادشده را تاييد مي کند. به اعتقاد دفتر حقوقي دولت قانونگذار هرگاه نظر به افزايش حقوق به ميزان نرخ تورم داشته، با عبارات متفاوت و به صورت صريح اين مطلب را بيان داشته است که آخرين مورد آن ماده 125 قانون مديريت خدمات کشوري است که پس از تعيين ضرايب حقوق به ميزان ريال مقرر مي دارد؛«... و در سال هاي بعد حداقل به اندازه نرخ تورم که همه ساله از سوي بانک مرکزي اعلام مي شود، افزايش مي يابد.»


همچنين در ماده 3 قانون برنامه سوم توسعه که متضمن حکمي مشابه ماده 150 قانون برنامه چهارم بود، بلافاصله پس از عبارت «متناسب با نرخ تورم» عبارت «و حداقل مساوي با آن» درج شده بود در حالي که عبارت اخير در ماده 150 قانون برنامه چهارم نيامده است. بديهي است اگر عبارت «متناسب با نرخ تورم» دلالت بر افزايش «به ميزان نرخ تورم» داشت، نيازي به درج عبارت «و حداقل مساوي با آن» نبود. خصوصاً که ادامه عبارت و متن ماده 30 برنامه سوم در خصوص مطابقت افزايش با نرخ تورم و تامين مابه التفاوت در فرض «افزايش کمتر از نرخ تورم» در ماده 150 درج نشده است. از نظر دولت مصوبه مورد اعتراض از مصاديق مصوبه داراي بار مالي است و به صراحت بند (ز) تبصره 20 قانون بودجه صدور اين قبيل مصوبات منوط به آن است که بار مالي آن قبلاً تامين شده باشد در غير اين صورت عمل دستگاه اجرايي در حکم تعهد زائد بر اعتبار بودجه است. بر همين مبنا نيز بوده است که در بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه 1386 که در آن به اجراي ماده 150 قانون برنامه چهارم تصريح شده است تکليف دولت به افزايش ضريب حقوق کارکنان و بازنشستگان به طور مطلق نيامده بلکه مقيد به عبارت «با استفاده از منابع موجود در رديف هاي پيش بيني شده براي هر دستگاه» شده است. در پاسخ به اين شکايت دفتر حقوقي پاسخ داده است ؛نکته قابل توجه اينکه دولت در بند (6) مصوبه مورد اعتراض علاوه بر افزايش موضوع بندهاي يک و 2 تصويب نامه، پرداخت فوق العاده يي را نيز به کارکنان دولت و بازنشستگان پيش بيني کرده است.

بند 6 مصوبه مورد اعتراض بر اساس اختيار قانوني دولت موضوع ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به تصويب رسيده و به موجب آن پرداخت فوق العاده به کارکنان دولت پيش بيني شده است. طبيعي است در چارچوب اين ماده، هيات وزيران هم حق تصويب اصل فوق العاده را دارد و هم در جزئيات و ميزان آن اختيار تصميم گيري دارد. بنا به مراتب تقاضاي رد شکايت را دارد.

هيات عمومي ديوان عدالت اداري با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علي البدل شعب ديوان تشکيل و پس از بحث و بررسي و انجام مشاوره با اکثريت آرا راي به ابطال مصوبه افزايش پلکاني معکوس حقوق کارکنان دولت داد. راي هيات عمومي به اين شرح است؛

«الف- به صراحت ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران دولت موظف شده است حقوق کليه کارکنان و بازنشستگان دولت را طي برنامه چهارم و در ابتداي هر سال براي تمامي رشته هاي شغلي متناسب با نرخ تورم افزايش دهد. نظر به اينکه معني و مفهوم واژه (متناسب) چه در لفظ و چه در اصطلاح مبين وجود تساوي و تناسب بين دو يا چند نسبت معين و مشخص است و حکم قانونگذار در باب ضرورت افزايش حقوق کليه کارکنان و بازنشستگان متناسب با نرخ تورم نيز مفيد لزوم رعايت تناسب بين افزايش تورم و افزايش حقوق کارکنان شاغل و بازنشسته به نسبت يکسان است.

بنابراين بندهاي يک و 2 تصويب نامه شماره

11008/ت 37150 هـ مورخ 28/1/1386 هيات وزيران در خصوص افزايش ضريب جدول حقوق موضوع ماده 33 قانون استخدام کشوري از واحد 432 به 454 و همچنين افزايش 5 درصد به حقوق بازنشستگي و وظيفه اشخاص مذکور در بند 2 مصوبه به لحاظ عدم تناسب آن با نرخ تورم اعلام شده از طرف بانک مرکزي در سال 1386 به ميزان 7/13 درصد و عدم تساوي نسبت افزايش حقوق کارکنان شاغل با حقوق بازنشستگان خلاف هدف و حکم مقنن تشخيص داده مي شود.

ب- حکم مقرر در ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهريورماه 1370 متضمن تفويض اختيار وضع فوق العاده هاي خاص به هيات دولت به منظور تطبيق وضع کارکنان دستگاه هاي مشمول مقررات خاص و جذب و نگهداري نيروي مناسب براي مشاغل تخصصي و مديريت است. بنابراين بند 6 مصوبه مورد اعتراض که در جهت ايجاد تعادل نسبت در ميزان حقوق و مزاياي مطلق کارکنان دستگاه هاي اجرايي متضمن وضع و برقراري فوق العاده تحت عنوان فوق العاده تعديل است انطباقي با مدلول ماده 6 قانون فوق الذکر و اهداف مقنن به شرح آن ماده ندارد. بنا به جهات فوق الذکر بندهاي يک و 2و 6 مصوبه مورد اعتراض مستنداً به قسمت دوم اصل 170 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و ماده يک و بند يک ماده 19 و ماده 42 قانون ديوان عدالت اداري مصوب سال 1385 ابطال مي شود.

ضريب حقوق کارکنان دولت

دولت نهم در حالي اقدام به صدور بخشنامه افزايش پلکاني حقوق کرده بود که در ماده 33 قانون استخدام کشوري، سازمان امور اداري و استخدامي کشور مکلف است در موردي که به علت افزايش هزينه زندگي و عوامل ديگر تغيير ضريب جدول حقوق ضروري باشد، تغيير ضريب را براي تصويب مجلس شوراي اسلامي به دولت پيشنهاد کند. در سال 1370 پس از تصويب قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و در اجراي تبصره 4 ماده (1) اين قانون دولت مکلف شد تغيير ضريب حقوق کارکنان دولت را هرساله با توجه به شاخص هزينه زندگي مورد تصويب قرار دهد و به همين نسبت حقوق بازنشستگان و مستمري بگيران را نيز افزايش دهد. در بند (ز) ماده 3 قانون برنامه سوم توسعه، دولت مکلف شد حقوق کليه کارکنان را طي برنامه سوم و در ابتداي هر سال براي تمامي مشاغل متناسب با تورم و حداقل مساوي با آن افزايش دهد و چنانچه در پايان هر سال رشد تورم بيش از افزايش حقوق بود به طوري که دريافت سالانه حقوق بگير و افزايش آن کمتر از ميزان رشد تورم ماهانه ضربدر حقوق اسفندماه سال قبل به اضافه دوازده برابر حقوق اسفندماه سال قبل شد، تفاوت آن را به عنوان ديون در سه ماهه اول سال بعد پرداخت کند.در ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه، دولت موظف است حقوق کليه کارکنان و بازنشستگان دولت را طي برنامه چهارم و در ابتداي هر سال براي تمامي مشاغل متناسب با نرخ تورم افزايش دهد. اما آمارهاي اعلام شده نشان مي دهد به رغم افزايش درآمدهاي نفتي حقوق کارکنان متناسب با آن افزايش نداشته است.

سهم کارمندان از درآمد 194 ميليارد دلاري نفت

در سه سال گذشته دولت بيش از 194 ميليارد دلار درآمد نفتي داشته است اما به ضريب حقوقي کارکنان دولت ميزان کمي اضافه شده است. براساس مستندات بودجه هاي اين سه سال در سال 84 به ضريب حقوقي کارکنان 57/8 درصد اضافه شد. اين رقم براي سال هاي 85 و 86 به 13/68 و

5/09 رسيد. اين در حالي است که اگر قرار بود براساس قانون عمل مي شد با توجه 12 درصدي سال هاي 84 و85 و 18 درصدي سال 86 بايد ضريب حقوق کارکنان دولت فقط در سال قبل 11/1867 تعيين مي شد در صورتي که ضريب حقوق در اين سال (1386) 454 است. در سال هاي 84 و 85 نيز در حالي که با توجه به تورم بايد ضريب حقوقي 1388 و1576 در نظر گرفته مي شد ضريب حقوق کارکنان 380 و 432 در نظر گرفته شده است. ضريب حقوق کارکنان دولت براي سال 1387 در هاله يي از ابهام است و هنوز به تصويب نرسيده، احکام سال جاري آنها صادر نشده و حقوق فروردين ماه کارکنان دولت، علي الحساب پرداخت شده است. براساس اعلام سازمان مديريت تورم در سال جاري 15 درصد پيش بيني شده اما متوسط افزايش حقوق کارکنان 6 درصد است

بيشتر وزارتخانه ها هر دو ماه يک بار يا هر ماه به کارکنان خود بن خريد مي دهند، که مبلغ آن قابل توجه است، ولي به کارکنان آموزش و پرورش در سال دو بار آن هم 40 هزار تومان بن مي دهند. مي خواستم ببينم چرا اينقدر بايد بين وزارت آموزش و پرورش با وزارتخانه هاي ديگر فرق باشد؟ بالاخره معلم ها نسل هاي آينده را پرورش مي دهند و بايد از بار مالي که روي دوش شان است کاسته شود.

يک فرهنگي از تهران

من دبير دبيرستان دهخداي کرج هستم، مطلبي روز شنبه در روزنامه شما خواندم تحت عنوان دفاع پسر آقاي احمدي نژاد از پدرش. خواستم در اين مورد مطلبي را بگويم. آقاي احمدي نژاد کوچک مطالب نقل شده يي از جناب عالي را تحت عنوان دفاع از پدرتان در ستون پيدا و پنهان روزنامه اعتماد شنبه 14 ارديبهشت خواندم. جالب و خواندني بود. مدت ها بود که فکر مي کردم فرزندان رئيس جمهور در مورد ما ملت با چه ديدي مي انديشند. آقا عليرضا، ما ملت کجاي دايره مذکور شما هستيم، ما تشنگان سراب عدالت کي سيراب مي شويم؟ در اين سه سال دوران رياست جمهوري پدر گرامي شما به غير از وعده ها چه چيزي به ما داده است؟ نمي دانم دانش آموز يا دانشجو هستيد ولي به سبک پدرتان فقط مي خواهم بپرسم، مي داني با حقوق من معلم چند کيلو برنج مي توان خريد؟ خبر از کرايه خانه ها داري؟ خبر داري که حق التدريس شش ماهه گذشته دبيران را در ارديبهشت 87 پرداخت کرده اند؟ سهام عدالت وعده داده شده کجاست؟ چرا من معلم نمي بينم؟ مي تواني بفرمايي در کدام آبادي دنبال گوشت و ميوه ارزان بگردم؟ لطفاً بفرماييد دولت پدر گرامي شما کي قانون خدمات کشوري را اجرا مي کند؟ آقا عليرضا، اتفاقاً ما ملت نه در داخل دايره ايم و نه در خارج آن، اصلاً ما کجاييم؟ خسته ايم، خسته، مي داني چه مي گويم؟ از هر چه اسم هاي بي مسماست کلافه ايم، خواهش مي کنم اينقدر از ما مردم مايه نگذاريد. باور کن من معلم ديگر دوست ندارم بعضي از شعارها را بشنوم، مي داني چرا؟ چون در اين روزگار غريب گاهي نشنيدن بهتر است.

شعباني از کرج

طاهره احمدي دستجرديہ

«معلمي شغل انبياست»، «معلمي شغل نيست، عشق است»...

اين کلمات قصاري است که سال هاي متمادي همواره نثار معلمان زحمتکش اين ديار شده و آنها را در تعارفات صرف قرار داده است. اکنون که بيست و پنج سال از خدمتم در آموزش وپرورش مي گذرد نمي دانم که گذشته ناهموار طي شده را با اين همه حرف ها و پيام هاي زيبا چگونه مي توان جمع کرد و چگونه بايد اين راه را براي آينده هموار کرد.

به نظر مي آيد که مشکلات معلمان از ساير مشکلات کشور جدا نيست و نمي توان آن را به صورت جزيره يي ديد که هيچ ارتباطي با ساير سياست هاي کلان کشور ندارد. اما آنچه من معلم را مايوس مي کند اين است که چرا با همه حرف هاي خوب و قشنگي که در مقام و منزلت شغلم مي شنوم، روز به روز از منزلت، ارزش و بازدهي کارم کاسته مي شود؟ چرا هيچ مقام مسوولي در اين راستا عزم جزمي ندارد؟ مگر نه اين است که روح فرهنگ عمومي جامعه از کالبد آموزش وپرورش نشأت مي گيرد و سنگ بناي آن - به خصوص در دوران ابتدايي و راهنمايي- شکل مي گيرد؟ چرا معلمان که پرورش دهنده اين روح نيمه جان فرهنگ هستند، با دست هاي خالي و بدون پشتوانه مادي و معنوي و ابزارهاي لازم رها شده اند؟ همکاران من، گاه در اين عرصه فرهنگي دچار تاخت و تازهايي مي شوند که سياست بازان براي آنها رقم مي زنند و در اين وادي فرهنگي حيران و پريشان از آنند که بالاخره اين راه به کجا ختم مي شود و تا کي بايد در عزا و عروسي تناول شوند؟،

در تحولات سال هاي اخير و با رفت وآمدهاي پي در پي و تجربه کردن ها و خطا کردن ها، شروع و ناتمام گذاشتن نظام ها و ساختارهاي آموزشي همچون نظام جديد، نظام جديد جديد، سالي واحدي، مدرسه محوري، دانش آموزمحوري و... آن که ديده نشده و حقوقش پايمال شده همواره معلم بوده است و توانمندي هايي که با بي انگيزه کردن وي رو به افول رفته است. با تکيه بر تجربه مي توان گفت آنچه بر آموزش وپرورش رفته و آفت هدر رفتن اين نيروهاي فرهيخته است، نظام مديريتي است و مديراني که بدون کارشناسي و توانمندي بر مصدر اين امور مهم و اساسي کشور تکيه کرده اند و نيروهايي که بعضاً به دليل عدم احاطه کامل بر مجموعه زير دست خود، با آنها مثل يک ابزار برخورد مي شود که هر از گاهي اگر به مقام شامخ آنها تعرض کردند، مي توان تغييرشان داد، خانه نشين شان کرد، از نمره ارزشيابي شان کم کرد. از طرفي دانش آموزان امروز از معلمان خود فاصله گرفته اند و نمي توان با نسل حاضر در دنياي ارتباطات سريع جهاني و عصر تکنولوژي، همان ديد سنتي و برخوردهاي بيست سال پيش را در پيش گرفت. اين دانش آموزان از معلمان خود انتظارات بيشتري دارند که در چارچوب کتاب درسي و کلاس هاي بي روح ما نمي گنجد و اين مستمعين، ديگر صاحب سخن خود در کلاس درس را سر ذوق نمي آورند چرا که صاحب سخناني در پيرامون خود دارند که به مراتب از سيستم آموزشي ما جلوتر و فراگيرترند و با ابزارهاي فسيل شده، ما به گرد پاي آنها هم نمي توانيم برسيم. ما سال هاست که دو قدم جلو آمده ايم، 10 قدم درجا زده ايم و نهايتاً چون قدم گذاشتن به جلو فراموشمان مي شود ترجيح داده ايم که چهار قدم به عقب برداريم (به نام پافشاري بر اصول) غافل از اينکه آموزش وپرورش با اين حجم گسترده، در حد يک مکتبخانه نيست که هر روز بتوان براي آن حکمي صادر کرد، امتحان کرد، هزينه داد و بعد دست از پا درازتر به جاي اول بازگشت تا سليقه يي ديگر بيايد و همه را از سر خط شروع کند. بايد براي اين عقب ماندگي فکري کرد، طرحي نو در انداخت که اين درد بنيادين و مشترک جداجدا درمان نمي شود. بايد به صورت فراگير، امور کارشناسي شود و فارغ از جنجال هاي تبليغاتي و سياسي و تنش آفرين، افراد صاحب نظر و دلسوز برنامه يي را تدوين کنند که با چشم انداز توسعه ايران همسو بوده و با سياست هاي کلي آن به صورت پيوسته و بدون وقفه در ارتباط باشد و آموزش وپرورش ما، راهي را در پيش گيرد که در شأن اين ملت به خصوص معلمان و فرهيختگان آن باشد. اين يک نياز اساسي و ضروري است که مي توان با فراخوان علمي اين راه را آغاز کرد و به مرحله اجرا رساند و افرادي را در مصدر اين وزارتخانه گمارد که دغدغه فرهنگ و پيشرفت اين ملت را داشته باشند، نه صرفاً انديشه سياست ورزي و ماندن در راس امور براي خود و افراد همفکر خود. اين تنها راهي است که به بازگشت منزلت از دست رفته معلم، منتهي مي شود.

ہ دبير آموزش وپرورش

من کارمند بازنشسته اداره دارايي شهرستان آمل هستم، که مدت 30 سال تمام نيروي جواني و سلامتي ام را فداي کار دولتي ام کردم و الان حقوقي که اين دولت در ماه به من بازنشسته پرداخت مي کند، هزينه برق مصرفي، تلفن، گاز و آب مي شود. شايد حق ما بازنشسته ها بيش از اين نيست ولي ديگر چرا يک بام و دو هوا؟ مثلاً کوپن خواربار به همه بازنشسته ها داده شد به غير از بازنشسته هاي دارايي، افزايش عائله مندي مدت 6 ماه به بازنشسته هاي ادارات ديگر پرداخت شده به غير از بازنشسته هاي دارايي، آيا مسوولان اين کار پيش وجدان خود معذب نيستند؟

علي اقوامي از آمل

يک فرهنگي بازنشسته هستم که در مهر 86 بازنشسته شدم. دختر دم بختي داشتم که خواستگارهاي زيادي داشت اما به لحاظ ضعيف بودن وضع مالي به بهانه هاي مختلف آنها را رد مي کردم تا اينکه بازنشسته شدم و به خيال اينکه پاداش ما را چند ماهي مي دهند، بالاخره به يکي از خواستگاران جواب مثبت دادم و حالا 7 ماه است که خبري از پاداش نيست و نمي دانم ديگر چه بهانه يي براي فرزندم بياورم. لطفاً شما از مسوولان بپرسيد که اين پاداش را در چه تاريخي به ما مي دهند تا بنده و امثال بنده از شرمندگي خانواده مان دربياييم، خدا هيچ مردي را شرمنده خانواده اش نکند...

شهروندي از گلستان

آقاي رئيس جمهور وقتي که مي فرماييد در درون دولت باند مافيايي وجود دارد و شما از آنها بي اطلاعيد و نمي گذارند کار کنيد به نفع شما است يا به ضرر شما؟ شما گفتيد ليست آنها در جيب من است. اگر چه سنگ بزرگ علامت نزدن است ولي شما اين سنگ را بر زمين بزنيد،

شهروندي از کيش

انحراف جدي دولت از برنامه چهارم

گروه سياسي؛ محسن رضايي از «انحراف جدي» دولت از سياست ها و اهداف برنامه چهارم انتقاد کرد.دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام در برنامه تلويزيوني بدون حاشيه با بررسي ميزان توجه دولت ها به برنامه هاي توسعه گفت؛ اصلي ترين مساله اقتصاد ايران تنظيم رابطه دولت با اقتصاد است به اينگونه که حدود رفتار و اثرگذاري دولت ها در اقتصاد مشخص و خط قرمزي بين آنها با اقتصاد کشيده شود تا هرآنچه خواستند، با اقتصاد انجام ندهند.وي با اشاره به پايين بودن نرخ بهره وري در ايران گفت؛ تجربه عدالت در ايران نشان مي دهد که اين عنوان يا به معناي عدالت سوسياليستي يا به معناي سرمايه داري تعبير شده و تاکنون مفهومي تحت عنوان عدالت اسلامي قابليت اجرايي در دولت ها پيدا نکرده است.وي خاطرنشان کرد؛ عملکرد دولت نشان از انحراف جدي از سياست ها و اهداف برنامه چهارم دارد که البته قسمتي از آن به دليل عدم طراحي مناسب برنامه هاي پنج ساله است.

من يک بازنشسته هستم که در سال 78 بازنشسته شدم. 7 ارديبهشت 87 در اولين روزنامه کثيرالانتشار کشور خبر خوش و اميدوارکننده يي به نقل از وزير رفاه و تامين اجتماعي در زمينه يکسان سازي پاداش پايان خدمت بازنشستگان آمده بود که بازنشستگان سال 78 به ازاي هر سال خدمت 15 روز پاداش پايان خدمت دريافت کرده اند. بدين وسيله به اطلاع مي رسانم که فقط 10 روز پاداش پايان خدمت پرداخت کرده اند، ضمناً فرمودند که 50 درصد از مطالبات بازنشستگان آخر سال 86 پرداخت شد که در اين زمينه هم اعلام مي کنم حتي يک درصد هم دريافت نکرده ام. در پايان پرداخت 20 روز پاداش پايان خدمت به ازاي هر سال خدمت و پرداخت مطالبات معوقه بازنشستگان را از مسوولان تلاشگر و دلسوز خواستارم.

يک بازنشسته لشکري

معلمان کشور از وضعيت گراني رنج مي برند و گراني همچون اختاپوس زندگي آنان را احاطه کرده است، فقط زير بغل معلم هندوانه مي گذارند و مي گويند که شما چنين و چنان هستيد و چيزي را که براي خودشان مي خواهند براي ملت نمي خواهند.

يک هموطن

اين روزها که بحث تبعيض جنسيتي داغ است، بنده مي خواستم نکته يي تاريخي را خدمت مخاطبان گرامي عرض کنم. البته بنده از ديد سهميه بندي اين نکته را عرض مي کنم. يکي از افراد مشروطه نظرش اين بوده که ما بايد مدرسه يي براي دختران و دوشيزگان وطن مفتوح کنيم و به آنها لباس علم و هنر بپوشانيم، زيرا تا دخترها عالم نشوند، پسرها به خوبي تربيت نخواهند شد. سواي اينکه درس خواندن خانم ها چه فوايدي را براي خودشان دارد، اين نکته تاريخي به ما مي آموزد که چه خوب بود اگر تمامي مادران سواد ليسانس داشتند آن وقت بود که در هر خانه ما يک معلم داشتيم.

داوود صالحي از گرمدره

اين روزها که بحث تبعيض جنسيتي داغ است، بنده مي خواستم نکته يي تاريخي را خدمت مخاطبان گرامي عرض کنم. البته بنده از ديد سهميه بندي اين نکته را عرض مي کنم. يکي از افراد مشروطه نظرش اين بوده که ما بايد مدرسه يي براي دختران و دوشيزگان وطن مفتوح کنيم و به آنها لباس علم و هنر بپوشانيم، زيرا تا دخترها عالم نشوند، پسرها به خوبي تربيت نخواهند شد. سواي اينکه درس خواندن خانم ها چه فوايدي را براي خودشان دارد، اين نکته تاريخي به ما مي آموزد که چه خوب بود اگر تمامي مادران سواد ليسانس داشتند آن وقت بود که در هر خانه ما يک معلم داشتيم.

داوود صالحي از گرمدره

مسوولان گرامي، قيمت گوشت و مرغ گران است و مردم قدرت خريد ندارند. گوشت هاي ارزان قيمت منجمد هم کيفيت لازم را ندارند و کمياب هستند. خانواده هاي کم درآمد که بعضاً سالي يک بار هم توانايي خريد گوشت و مرغ را ندارند چگونه مي توانند از سوءتغذيه نجات يابند و بيمار نشوند؟

سيدجعفر آقامير

من يک توليدکننده لوستر هستم، کارگاهي داشتم با 5 کارگر و حقوق ماهيانه هر نفر 120 هزار تومان و اجاره کارگاه 70 متري ماهيانه 110 هزار تومان که ناگهان شد 300 هزار تومان و مزد کارگر شد 250 هزار تومان، از طرفي چون خودم مستاجر هستم صاحبخانه آمد و گفت بايد 450 هزار تومان اجاره بدهيد و ناگهان يک هزينه يک ميليون و 300 هزار توماني به هزينه هاي زندگي ام اضافه شد و من ورشکست شدم، البته من کمکي از رئيس جمهور نمي خواهم ولي فقط بدانند که مشکلات کارگاه ها اين است؛ ناگهان اجاره ها و هزينه ها بالا مي رود و همه ورشکست مي شوند و دولت هم حمايت نمي کند. حداقل دولت از توليدي ها حمايت کند و وامي به آنها بدهد، مخصوصاً که اجناس چيني را هم که روانه بازار کرده اند ديگر بدتر شده است.

شهروندي از تهران

مي خواستم از مسوولان زحمتکش و فداکار دولت نهم صميمانه تشکر کنم که نگذاشتند تورم 70 درصدي داشته باشيم و براي اينکه مردم خيلي نگران نشوند 18 درصد اعلام شده و خيلي خوب است که فقط قرار است 5/5 درصد به حقوق کارمندان و بازنشستگان اضافه شود.

شهروندي از تهران

آقايان مسوول، براي مستاجران کشور که همگي در باتلاق گراني و تورم تا گردن فرو رفته اند و عنقريب است که راه تنفس شان مسدود شود فکري کنيد، فردا هم خيلي دير است.

شهروندي از تهران

زماني که قرائت گزارش فساد اقتصادي به نيمه هاي آن رسيد برخي از نمايندگان معترض شدند که چرا گزارش ناقص و مبهم است و هيچ نامي از مفسداني که بر اساس گزارش رقم هاي کلاني را به جيب زده اند، به ميان نيامده است

با توجه به اينکه هر وقت دولت از نظر مالي کم مي آورد، براي پرداخت معوقه کارمندان به خصوص فرهنگيان مي گويد مطالبات به صورت سهام عدالت داده مي شود و اين با عدم استقبال کارمندان روبه رو مي شود چون ما مي خواهيم مطالبات به صورت نقدي پرداخت شود، من پيشنهاد دارم براي اينکه مردم از اين سهام استقبال کنند، اين سهام عدالت را به صورت کارت هاي عابربانک دربياورند و مبلغ آنها هم معين باشد که ما خريدمان را با کارت اعتباري انجام دهيم.

پيراسته فر از رشت

30 سال در نهايت صداقت و درستي خدمت کردم، فرزندان خود را با حقوق اندک به تحصيل گماردم تا عصاي زمان پيري ام باشند. پنج سال با مديريت هاي کل پست از جمله با فائقي مکاتبه کردم. تمام پاسخ ها منفي و حواله و قباله بود. پسرم به افسردگي مبتلا شده و بيماري قند گرفته است. دخترم فوق ديپلم مديريت صنعتي است. 200 هزار تومان اجاره مي دهيم. 25 سال است در بيرون کار مي کنم و در 72سالگي باز هم کار مي کنم. زندگي با 230 هزار تومان حقوق مي چرخد؟ مطمئن هستم وضعيت زندگي شما هم بهتر از ما نيست. در اين پنج سال نتيجه يي نگرفتم سرمايه هم ندارم که بچه ها در بيرون کار کنند. آري اينچنين است اي برادران، ديگر چه بگويم.

ح-خ از گلستان

مي خواستم بگويم امروز برنج خريده ام 3200 تومان، همين برنج را قبل از عيد خريدم 2300 تومان يعني 50 درصد گران شده است. دو ماه هم که بيشتر از سال نگذشته، خيلي اقلام ديگر وجود دارد که 50 درصد گران شده است. خدا آخر و عاقبت ما را تا آخر سال به خير کند. آخر با پول نفت 120 دلار چرا اينقدر گراني وجود دارد؟ پس پول نفت کجا مي رود؟

يک هموطن

گروه سياسي، کيوان مهرگان؛ نسبت فرهنگ و سياست و چرايي برخي ويژگي هاي فرهنگي نزد ايرانيان که بسياري از جامعه شناسان آن را نمي پسندند و بعضاً از آن تحت عنوان کژي هاي فرهنگ سياسي ايرانيان ياد مي کنند، موضوعي است که اين روزها مورد توجه دگرباره انديشمندان قرار گرفته است. در اين رابطه برخي تحليلگران به اين مساله مي پردازند که چرا در جامعه يي مانند ايران برخي فرهنگ هاي غلط از جمله فرهنگ تملق، ريا و بعضاً دروغگويي بيشتر از حد قابل قبول است. حتي برخي پا را فراتر گذاشته اند و معتقدند جامعه ايراني اخيراً به ويژگي هاي منفي که از آن ياد شد بيشتر مبتلا شده و بسياري از شهروندان به اين باور رسيده اند براي رسيدن به موقعيت هاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي و به خصوص اقتصادي مي توانند از روش تملق و ريا به جاي کار و تلاش بهره بگيرند و به عبارت بهتر ره صد ساله را يک شبه بپيمايند. جامعه شناسان سياسي درباره شيوع اين آفت هشدار داده و پيشنهاد مي کنند به آسيب شناسي چنين آفاتي پرداخته و مانع از گسترش و نهادينه شدن فرهنگ تملق در جامعه شويم. عباس عبدي از جمله جامعه شناساني است که در گفت وگو با اعتماد به واکاوي ريشه هاي فرهنگ تملق در جامعه ايراني پرداخته و تحليل خود را از آن ارائه داده است. عبدي که در يک گفت وگوي مفصل با اعتماد شرکت کرد هشدار مي دهد گسترش فرهنگ تملق با ساخت سياسي جامعه ارتباط مستقيمي دارد و اگر مي خواهيم چنين فرهنگي را حذف کنيم چاره يي نداريم مگر اينکه ساخت رسمي قدرت و ساختار اقتصادي کشور را اصلاح کنيم. بخش اول گفت وگو اعتماد با عباس عبدي را مي خوانيد.

کيوان مهرگان



ـ تاثيرگذاري فرهنگ و سپهر سياست از موضوعاتي بوده که اخيراً در کتاب هاي برخي از استادان دانشگاه باز مورد توجه قرار گرفته است. برخي معتقدند فرهنگ سياسي يا کنش ها و رفتارهاي سياسي ما متاثر از فرهنگ ما در حوزه هاي مختلف اعم از اقتصاد، اجتماع و خود حوزه فرهنگ است. برخي هم معتقدند سپهر سياست بر فرهنگ اثر مي گذارد و اساساً رفتار فرهنگي شهروندان ايراني را شکل مي دهد. براي شروع بحث بفرماييد اولاً کدام يک منشاء اثرگذاري بر ديگري هستند؟ و آيا اين دعواي مرغ و تخم مرغ است؟

به معناي دقيق آن مانند مرغ و تخم مرغ نيست ولي مقداري ظريف است و بايد قضيه را به طور دقيق تري بشکافيم. در جامعه تعداد متغيرهاي مستقل که تاثيرگذار هستند، محدود است و بايد اول آنها را روشن کرد. مثلاً آب و هوا يک متغير مستقل است. اينکه شما در قطب زندگي مي کنيد يا در صحراي گرم، تعيين کننده زبان، لباس پوشيدن، نوع روابط و بسياري موارد ديگر است. بد نيست بدانيد اعراب در زبان خود ده ها و شايد صدها کلمه دارند که معرف شتر است که ما فقط آن را با يک کلمه «شتر» مي شناسيم ولي آنها به دليل زندگي صحرايي و ارتباط زيادي که با شتر دارند، براي شتر نر، ماده، يک کوهان، دوکوهان، شتر کوچک، بزرگ و انواع و اقسام آن کلمات مختلف دارند زيرا هر کدام از آنها براي يک عرب باديه نشين معنايي را مي رساند و ضرورتي دارد که براي آن کلمه جدايي را انتخاب کند.براي برف ما فقط يک کلمه داريم، در حالي که در قطب شمال اسکيموها به همان تعداد براي برف کلماتي دارند، برف هاي ريز، کم آب، ترد و... هر کدام کلمه يي مجزا دارند زيرا زندگي آنها با اين وضعيت ارتباط بسيار مستقيمي دارد بنابراين اگر اينها را به معناي عام فرهنگ بدانيم، از قانون گرفته تا مذهب، پوشاک، رفتار، ساخت خانواده و... تا حد زيادي از اين متغيرهاي مستقل متاثر مي شود، زيرا فرهنگ واکنشي است که انسان براي تطبيق با محيط از خود نشان مي دهد و ذاتي نيست و کمتر درون زا است. مثلاً وقتي گفته مي شود کسي مرد يا زن است به يک امر ژنتيکي و جنسيتي ثابت اشاره مي کنيم. در حالي که وقتي مي گوييم فرهنگ کسي اين طور است، به اين معني نيست که آن فرهنگ در آن فرد ثابت است. اگر بپذيريم فرهنگ امر ثابتي است که مي ت