30 سال در نهايت صداقت و درستي خدمت کردم، فرزندان خود را با حقوق اندک به تحصيل گماردم تا عصاي زمان پيري ام باشند. پنج سال با مديريت هاي کل پست از جمله با فائقي مکاتبه کردم. تمام پاسخ ها منفي و حواله و قباله بود. پسرم به افسردگي مبتلا شده و بيماري قند گرفته است. دخترم فوق ديپلم مديريت صنعتي است. 200 هزار تومان اجاره مي دهيم. 25 سال است در بيرون کار مي کنم و در 72سالگي باز هم کار مي کنم. زندگي با 230 هزار تومان حقوق مي چرخد؟ مطمئن هستم وضعيت زندگي شما هم بهتر از ما نيست. در اين پنج سال نتيجه يي نگرفتم سرمايه هم ندارم که بچه ها در بيرون کار کنند. آري اينچنين است اي برادران، ديگر چه بگويم.

ح-خ از گلستان