ازما گفتن بود دیگر ایشان دانند

     مجلس در هفته گذشته بودجه آموزش وپرورش را با 7500 میلیارد تومان بست،در حالی که برابر محاسبات ساده ،آموزش و پرورش در سال 87 به12000 تا12500میلیارد تومان احتیاج دارد.

    این کوتاهی مجلس دلیل بر بی توجهی آن به آموزش و پرورش کشور است و باز کم آوردن بودجه درمیانه سال و آخر سال و تکرار داستان سالهای گذشته .

    این طرز برخورد با آموزش و پرورش  با توجه به این که رئیس مجلس خود از حقوق بگیران آموزش وپرورش می باشد می تواند بسیار با معنا باشد.

    در حالی که در کشور بودجه های بسیاری صرف کارهایی می شود که آموزش و پرورش اهمیتش اگر از آن هابیشتر نباشد کمتر از آنها نیست . چرا نمایندگان مجلس محترم با آموزش و پرورش این طور برخورد می کند ؟ خدا می داند ......

    واین که عدم توجه  قانونی به آموزش و پرورش خواسته است یا ناخواسته، یا عدم درک اهمیت موضوع قابل بررسی است! به هر صورت این طریقه ی سرمایه گذاری در آموزش و پرورش نیست که این همه دنیا و دولتمردان دم از آن می زنند و شعارآن را می دهند.

    آموزش و پرورش رکن رکین استقلال و تمامیت ارزی و توسعه ی همه جانبه ی ملک و ملت است !

     جای سووال و تعجب است که رجال مملکتی نسبت به آن بی توجه اند! عمدا یا سهوا و چرا ؟

     جالب این که این بودجه ی کم تا از سقف به کف (معلمان ) برسد چیزی از آن باقی نمی ماند و قصه اعتراض معلمان و هزار داستان از همین جا شروع می شود و موجبات زحمت دستگاه های انتظامی وقضایی و امنیتی مملکت فراهم می شود .

     یکی از نمایندگان فرموده اند 2هزار میلیارد تومان کم است در حالی که این نیز کم است و حدود 4-5 هزار میلیارد تومان کم است. می گی نه نگاه کن.اگه کم نیامد ؟! ازما گفتن بود.