آیا راه بهتری برای کمک به مردم نیست ؟

      اصولا یارانه دادن به کالای اولیه مانند شیر و روغن وقند و شکر بارها و بارها مورد بحث قرار گرفته و امروزه اظهر من الشمس است که پرداخت یارانه به این ترتیب غیرازاشاعه فساد وافساد وسوء استفاده وگسترش دزدی چیز دیگری نیست. مناظر مشمئزکننده ورقت باری که در موقع اخذ مثلا  شیر یارانه ای در میادین تره بار به وجود می آید از نظر یک غیر ایرانی چه قضاوتی را بر می انگیزد ویک ایرانی وطن پرست ومردم چه خون دلی می خورد. دعواهایی که رخ می دهد حرفهای زشتی که رد و بدل می شود ودل هر ایرانی را می آزارد و از آن طرف قضیه نیز اشاعه دزدی و رانت خواری را موجب می شود و اصلا قطعا به خاطر همین سوء استفاده ها (دزدی ها ) است که این بساط برچیده نمی شود این مناظر تحقیرکننده از یک طرف به قاچاق روغن بین قنادها و فروشندگان همچنان که در مورد آرد هم همچنین است .

      اگر سوء نظر در بین نباشد قطعا برای انجام هر کاری راه بهتری وجود دارد. مثلا این یارانه را به تولید کننده بدهید . کوپن هم صورت دیگری از سوء مدیریت است.کارهای زائد بسیاری انجام می شود تهیه این کوپن ها و پخش آن و توزیع آنها بین مردم بسیار تحقیرآمیزاست .

     اصلا توزیع کوپن یک روش کهنه ومنسوخ و نشانه عقب ماندگی است و موجب ننگ ملت و دولت است . نیروی انسانی که مشغول تهیه و توزیع آن چند کالا مانند شیر و شکر و روغن می شود بسیار پرهزینه می باشد و نیزمخارج هزینه کاغذ و چاپ و مسائل حاشیه ای آن که بر دولت تحمیل می شود وباری جز تحقیر ببار نمی آورد .

    راههای بهتری که به نظر می رسد این است که این یارانه ها رابه تولید کنندگان لبنیات و بخصوص شیر بدهید و یا بالا بردن حداقل دستمزدها می تواند راهی قابل مطالعه باشد مناظر رقت باری که در موقع توزیع شیر یارانه به وجود می آید دل هر ایرانی غیرتمندی را می آزارد . مگر جمع این کمکها از طریق شیر و روغن و و قند و شکر در یکسال به یک خانواده ایرانی بیش از 20 هزار تومان می شود ؟.

     اما چندین برابر این مبلغ قطعا ریخت و پاش می شود و بیهوده مصرف می شود که دلالت برسوء مدیریت مدیران می کند و بر آمد آن غیر از خیانت نیست و تعلیم دادن این که چگونه می توان از راههای قانونی وبه ظاهر مردم فریب ،دزدی و خیانت را پنهان کرد و به قول میرزاده عشقی

دزد نادان دزد کاهدان        دزد دانا دزدی از مجرای قانون می کند   

    وآخر کلام این که امروزه نه در ایران و بلکه در جهان ازمسلمات و بدیهیات است که دو نرخی بودن هر کالایی مو جب دزدی و گرانی شده و باعث دردسر و گرفتاری برای دستگاه های انتظامی و قضایی و بهداشتی وغیره  می شود .